Anna svarar hverjum gesti á hans eigin tungumáli

Klukkan er hálf tólf að kvöldi og Marta situr við eldhúsborðið í Gdansk með ferðaáætlun fyrir framan sig. Hún ætlar að keyra hringinn með fjölskyldunni í haust og er að bera saman tvö gistihús á Suðurlandi. Enskan hennar er stirð, svo hún skrifar spurninguna í spjallgluggann á pólsku, hálfviss um að fá lítið af viti til baka. Á öðru gistihúsinu kemur kurteist svar á pólsku innan nokkurra sekúndna, um laus herbergi, morgunmat og hvort það sé pláss fyrir bílaleigubílinn. Á hinu bíður hún enn.

Anna les tungumálið á hverri spurningu og svarar á sama máli. Íslensku og ensku svarar hún til fulls, og hún gerir sitt besta á öðrum málum, hvort sem það er pólska, danska eða spænska. Gesturinn velur ekkert tungumál í valmynd og þarf ekki að skipta yfir á ensku sem hann treystir sér illa á. Hann skrifar eins og honum er tamast, og svarið kemur á sama máli.

Þegar tungumálið stoppar samtalið

Sá sem fær ekki svar á máli sem hann skilur, hann spyr ekki aftur. Hann fer bara annað. Í ferðaþjónustu er þetta daglegt brauð. Gestir koma frá tugum málsvæða og stór hluti þeirra les ensku bara upp að vissu marki. Þegar spurningin snýst um pening, hvað er innifalið eða hvort það sé hægt að afbóka, vill fólk vera visst um að það hafi skilið svarið rétt.

Hin hliðin á sama peningi snýr að Íslendingum. Íslenskur gestur sem fær stirða, hálfþýdda íslensku með skakkar beygingar finnur það á augabragði. Það er stirt og ópersónulegt, ekki eins og einhver á staðnum sé að svara, og vantraustið kemur strax. Þannig er tungumálið í báðar áttir. Útlendingurinn þarf sitt mál, og Íslendingurinn á skilið alvöru íslensku en ekki ensku í íslenskri múnderingu.

Hvernig fólk leysir þetta venjulega

Einfaldast er að svara bara á íslensku, eða bara á ensku, og vona að gesturinn bjargi sér. Það heldur kostnaðinum niðri en lokar á alla sem hafa málið ekki á valdi sínu, og í ferðaþjónustu er sá hópur stór.

Næsta skref er þýðingarhnappur á síðunni, eitthvað í ætt við Google Translate. Hann snýr textanum á síðunni, en samtalið sjálft situr eftir. Gesturinn þarf enn að þýða sína eigin spurningu fram og til baka, og hnappurinn veit ekkert um reksturinn þinn, svo svörin verða jafn almenn og áður.

Svo er hægt að ráða fólk sem talar fleiri mál, eða útvista svöruninni. Það gengur fyrir eitt eða tvö tungumál, en það er dýrt og nær aldrei yfir pólsku, þýsku, frönsku og dönsku allan sólarhringinn í senn.

Nýjasti kosturinn er almennt spjallmenni með fjöltyngdri stillingu. Það skiptir vissulega um mál, en tvennt situr eftir. Það þekkir ekki fyrirtækið þitt og giskar því á svörin, og málin utan ensku, íslenskan þar fremst, eru oft eftiráhugsun sem les illa.

Anna les aftur á móti tungumálið á hverri spurningu, svarar á sama máli úr þekkingu fyrirtækisins sjálfs, og þegar spurning á heima hjá manneskju réttir hún hana áfram með samantekt á tungumáli teymisins.

Íslenskan er ekki þýðing

Góð íslenska er ekki sjálfgefin hjá sjálfvirkum svörum, og þess vegna er hún þess virði að nefna sérstaklega. Réttar beygingar, rétt kyn og fall, tónninn sem passar, þetta er það sem greinir texta sem einhver hefði getað skrifað frá texta sem var greinilega snúið úr ensku. Anna talar íslensku eins og hún eigi hana. Fyrir íslenskan rekstur sem þjónar Íslendingum er rétt íslenska einfaldlega grunnkrafa, og fyrir ferðaþjónustu sem svarar bæði heimafólki og gestum skiptir hún máli í báðar áttir.

Algengar spurningar

Á hvaða tungumálum svarar Anna? Íslensku og ensku til fulls, og hún gerir sitt besta á fleiri málum eins og pólsku, dönsku og spænsku. Hún les málið á hverjum skilaboðum fyrir sig og svarar á því. Íslenska og enska fylgja öllum áskriftarleiðum, ekkert tungumál er aukagjald.

Þarf gesturinn að velja tungumál einhvers staðar? Nei. Það er engin valmynd og enginn fáni til að smella á. Gesturinn skrifar á sínu máli og Anna svarar á því, og skipti hann yfir í annað mál í miðju samtali fylgir hún með.

Er íslenskan bara ensku snúið yfir? Nei. Anna svarar á íslensku með réttum beygingum og kynjum, ekki stirðri þýðingu sem hljómar ópersónuleg. Þetta er einmitt munurinn sem íslenskur gestur finnur strax.

Hvað ef einhver skrifar á máli sem Anna er óviss á? Hún gerir sitt besta, og ef svarið krefst manneskju réttir hún málið áfram til teymisins með samantekt á þeirra tungumáli, og lætur gestinn vita að einhver taki við. Hún skáldar ekki svar til að þykjast skilja betur en hún gerir.

Þess vegna svarar Anna svona

Anna er hugsuð til að hitta hvern gest þar sem hann er, líka í tungumálinu. Hún svarar á vefsíðunni um leið, les málið á hverri spurningu og svarar á sama máli, íslensku og ensku til fulls og eftir bestu getu á fleiri málum. Svörin sækir hún í þekkingu fyrirtækisins, ekki í almennan brunn, svo pólska svarið um morgunmat er jafn rétt og það íslenska. Og þegar spurning kallar á dómgreind réttir hún hana áfram með samantekt á tungumáli teymisins.

Gesturinn á ekki að þurfa að skipta um mál til að fá svar. Hann skrifar á sínu, og Anna svarar á því.

Sjáðu hvernig Anna vinnur eða prófaðu spjallið strax, án skráningar. Og tengt: hvað gerist þegar sumarið margfaldar fyrirspurnirnar og þú ert ekki að fá spjallmenni, þú ert að fá Önnu.

← Allar greinar